Life Alignment - Reacties

Andere reacties van kandidaten

                                                                                                         Eindhoven, 6 augustus 2007
Beste Richard,
In 2003 werd ik werkeloos en belandde via het UWV in een groeps-reintegratietraject bij een groot bekend re-integratiebureau, zonder het gewenste resultaat, namelijk het vinden van een passende baan. Twee verloren jaren. In 2005 kwam ik in aanmerking voor een individueel IRO-traject en mocht zelf een coach zoeken. Via een zoektocht op internet kwam ik uiteindelijk ben jou terecht. Dat is het beste wat me is overkomen in de afgelopen jaren. Dankzij jouw aanpak afgestemd op mijn persoonlijke eigenschappen, wensen en ook mijn geestelijke toestand heb ik na vier werkeloze jaren weer een baan gevonden die mij op het lijf is geschreven en dat nog wel op mijn zestigste verjaardag. Het leek onmogelijk maar door jouw aanpak en begeleiding ben ik gaan geloven in het ogenschijnlijk onmogelijke, daardoor kwam ik in de juiste positieve energie en straalde zoveel vitaliteit en motivatie uit dat mijn nieuwe werkgever na een spannende selectie voor mij heeft gekozen.
Richard, heel veel dank voor jouw niet aflatende inzet en steun en heel veel succes met de coaching van nog heel veel clienten !!! Harry van Stratum

                                                                                                               Breda, 9 december 2007
Hallo Richard,
Allereerst wil ik jou nog bedanken voor de leerzame 5 sessies.Hierdoor ben ik erachter gekomen wat ik wil in mijn loopbaan. Doordat ik vast liep in mijn huidige baan wilde ik graag verder, maar wist niet hoe ik dit moest aanpakken. Doordat ik bij jou kwam en mij echt ging richten op mijzelf met de opdrachten die jij mij gaf, ben ik meer te weten gekomen wie ik ben en wat ik wil. En doordat ik hier mee bezig was kwam er ook echt iets op mijn pad! De baan die ik nu heb vond ik echt leuk maar stond een beetje stil, elke keer hetzelfde verhaal, ik bleef maar cirkelen en de baan die ik nu krijg sluit aan op mijn huidige baan, ik kan nu mijn ervaring door geven aan andere managers door ze te coachen, super, ben er echt blij mee.
Vriendelijke groeten, Barbara Timmer

                                                                                                       Eindhoven, 3 september 2008
Beste Richard,
Eindelijk een reactie van mij op je website. Hoe controversieel om door jou als re-integratiecoach te worden gecoacht om mijn baan los te laten en mijn eigen praktijk te beginnen. (loslaten in het Hier en Nu wat je Hoogste Goed niet meer dient). Dankjewel hoe je mij hebt gecoacht in mijn onzekerheid of ik mijn eigen praktijk wel aankon en hoe die "eigen praktijk" zich in de praktijk heeft ontwikkeld! Je hebt me geholpen te geloven in mijzelf en mijn kwaliteiten, waar ik nog in de roes van armoedebewustzijn zweefde. Ook dat inmiddels losgelaten, de sprong gewaagd, what the heck. Zoooooooo veel overvloed voor terug gekregen. Prachtige feedback van mijn clienten waar ik veel van mocht leren. En aan het leren ben ik nog steeds. Dankzij ook jouw vertrouwen en jouw feedback. Samen delen, samen groeien, met anderen delen, anderen te helpen groeien, wow, de energie expandeert, er zijn geen beperkingen alleen maar mogelijkheden.

Big multidimensional hug,
Maureen van Gurchom
Ataghar therapeut
www.ataghar.nl

Mijn Passie: alles met passie ervaren                                                                    20 april 2008
door Ilona Wijnands

Gewoon een woord. En toch heb ik het tot voor kort voor elkaar gekregen er zulk een emotionele lading aan te geven, dat ik ben gaan navelstaren op dat woord. Want, "HELP"! Ik kon dat ene ding dat "mij zoveel energie geeft" niet aanwijzen in mijn leven. De hype van "Ken jij je passie?" "Weet wat je wilt" en "Doe wat je hart je ingeeft?", voelde voor mij als een hete adem in mijn nek. Ik liet me erdoor meeslepen alsof ik geen andere keuze had. "Hands Up! Jij kent die ene passie niet!"

Voelde me bijna gestalkt door de new generation hype van de Passionisten. En "mijn hart volgen", hoe doe ik dat exact? Loop ik achter een wandelend hart aan? Moet ik zolang wachten totdat mijn hart een sprongetje maakt, wat het volgens mij aldoor doet anders staat het stil?
Richard Hereijgers van Life Alignment heeft al heel wat weken van een gefrustreerde ik weet niet wat ik wil! Ilona, op zijn witte leren bank gehad. Ik wil bewust niet bernoemen dat ik voor passie in mijn werk bij Richard op de bank zat. Want ik houd niet van hokjes. Werk is slechts een vorm waarin de onderliggende essentie "passie" zich uit. Daarnaast is er nog een leven vol andere vormen waarin passie zich manifesteert.
Enfin, Richard bleef kalm; ik raakte met de week gefrustreerder. Die kalmte waarmee hij mij coachte en de kalmte waarmee hij telkens weer onbevooroordeeld luisterde naar een nieuw enthousiast geboren idee, verdient een trofee. "Yeaaah! Ik had er weer eentje gevonden, een nieuwe invulling van mijn dag." Echter, het was geen blijvertje. Want de week erop had ik weer een nieuw wild idee van wat mijn passie was. Ik zocht naar houvast, naar dat ene inzicht dat mijn leven in een klap zou veranderen, waarna ik verlost was van het eeuwige zoeken naar, naar wat toch eigenlijk in Hemelsnaam? Naar een ideaal leven? Naar een iets dat nog beter en fijner was dan het vorige? Naar? Eerlijk gezegd, zocht ik naar rust, innerlijke rust en tevredenheid. Als ik dat rne energiegevende ding in mijn leven heb gevonden, dan ja dan, dan zou ik rust vinden en mijn alledaagse onrust weg zijn. Alsof ik anders geen leven zou hebben ofzo? Apart, ja, alles. Ik zou eindelijk die vrijheid hebben gevonden in mijzelf. Bevrijd zijn van de inmiddels dagelijks geworden zoektocht, zooooo, klaar! Voeten gekruist rustend op de tafel, mijn handen gebogen in mijn nek en een glimlach van oor tot oor, wijntje op tafel me toelachend. Tsja, perfectie staat hoog in het vaandel in mijn leven. Ook het bouwen van super idyllische luchtkastelen met daarin perfecte passie, prinsen op witte paarden en droomdaginvullingen of banen zo je wilt dat ik het noem. Dagdromen is een van mijn talenten; realistisch zien en zijn was altijd al een bijvak, zo blijkt. Toch begint langzaamaan een kwartje te vallen. Namelijk, dat wanneer ik alleen maar streef naar de perfecte passie, ik mijzelf een stukje puur leven afneem en bovendien ook nog eens zo vaak keihard teleurgesteld kan worden. Want, elke dag streven naar het bereiken van dat ene ding, vertroebelt het zicht, het leven, en doet mij vergeten te beleven tussen het bereiken in!

Richard wist me op een dag een belangrijk puzzelstuk in mijn eigen dropping aan te reiken: Jouw passie is niet vastomlijnd. In alles wat je doet, hoef jij alleen maar jezelf te zijn. Gewoon te zijn. En dat is jouw taak. Ik begreep wat hij bedoelde. En was ook wel een beetje opgelucht tegelijkertijd dat ik niet verder hoefde te zoeken naar dat ene ding dat :). Ja, ja, zo ging het er in mijn hoofdje aan toe. Zo, RUST! Voeten op de tafel, trek de wijn maar open, en de rest van het tafereeltje erboven op. Zoals ik inmiddels weet, de kater komt later en daar zat ik weer, onrustig, zoekend en niet accepterend van dat wat is en zich NU aandient.

Totdat onlangs letterlijk het ei van Columbus bij mij brak en ik echt doorhad hoe het nou zat met die passie in MIJN leven. Ik heb zoveel mooie, leuke dingen in mijn leven. Ik wil zoveel beleven en ervaren. Alles wat ik ervaar en beleef doe ik met PASSIE. Ja, ja, lieve kijkbuislezers, ik ben eruit! Zoals het een dieseltje betaamt, altijd een fractie van een tijdbestek later, maar ik ben er echt uit NU!

Ik ga daar waar kan, voor het maximaal haalbare goede gevoel (voornemens, iedere dag, wat niet wil zeggen dat het ook elke dag lukt), dat doe ik met PASSIE. Van de afwas tot mij douchen van creatief naaien tot schrijven. Van decoreren en kijken naar een vogel tot ontroerd raken van een spelend kind. Van mij mooi maken en koken tot archiveren en luisteren naar iemand die dat eventjes nodig heeft. Van een ander blij maken en een steuntje in de rug geven tot een statement maken en lief briefje schrijven aan een lieve vriend(in). Van keihard huilen en me ronduit rot voelen tot lachen en grapjes maken met vrienden. Van uren slapen en liever lui zijn dan moe tot dansen en mijn bewegingsles.

Ik heb MIJN Passie ontdekt en dat is dat ik er niet EEN heb, maar ontelbaar vele. Wat een rijkdom he? En ik maar zoeken en zoeken naar dat ene ding dat :) dat ene ding zit in alles wat ik doe, want volgens mij is dat leven. Niets meer en niets minder.

Zo, alweer een zorg minder :) en meer tijd voor Passie!
Ilona Wijnands